Sunday, September 17, 2006

Daniella's Daze , 100% Jesus

Μετά από σύντομη και άκαρπη έρευνα στο δίκτυο για τους στίχους από αυτό το παλιό κομματάκι,είπα να καθήσω να τους γράψω και να τους βάλω εδώ.

Walk on water
Break the bread
It's after 12
So come to bed

Of all the lovers
Here in my room
You are the best
So come back soon

Say hello to the father and holy ghost
Hello to the father and holy ghost
Hello to the father and holy ghost
You're the one I love the most

You're 100% jesus
You're 100% jesus to me
You're 100% jesus
You're 100% jesus to me

No religion
Can be this strong
I want the nights
To go on and on

Of all the lovers
Here in my room
You are the best
So come back soon

Say hello to the father and holy ghost
Hello to the father and holy ghost
Hello to the father and holy ghost
You're the one I love the most

Thursday, September 14, 2006

Βραβεία

Η σκανδαλολογία επανήλθε στην επικαιρότητα με αφορμή τις μίζες και τα κουμπαριάτικα (σαν τα κερατιάτικα ένα πράμα). Πότε έφυγε θα μου πείτε αλλά τέλος πάντων. Μαζί με κάθε σχετική συζήτηση έρχονται και οι δηλώσεις, άλλες με την μορφή καταγγελίας και άλλες απλά για να γίνεται κουβέντα. Ξεχώρισα τρεις, πραγματικά εκλεκτές.

3ο Βραβείο

Νίκος Αθανασάκης: "Η κυβέρνηση δεν έχει μηδενική ανοχή στη διαφθορά, διεκδικεί μηδενική ανοχή για τον εαυτό της."

Αν δεν έχει γίνει κάποιο τυπογραφικό λάθος, ο κύριος εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση είτε διεκδικεί το δικαίωμα του να μην ανέχεται τον εαυτό της, είτε ζητάει από τρίτους να πάψουν να την ανέχονται. Λαμπρά.


2ο Βραβείο

Κώστας Καραμανλής: "Αυτοί που άλλαξαν τον αξιακό κώδικα της κοινωνίας, που νομιμοποίησαν τα "δωράκια" και την μίζα, που εξέπεμψαν μηνύματα ασυδοσίας και ατιμωρησίας, δεν μπορούν να παριστάνουν σήμερα τους καταγγέλλοντες. Έχουν τεράστια ευθύνη γιατί δυστυχώς καλλιέργησαν τη νοοτροπία της αρπαχτής. Είναι καταγγελλόμενοι και γι'αυτό δεν πείθουν κανέναν".

Οπωσδήποτε οι "αυτοί" είναι το ΠΑΣΟΚ, που από το 1981 μέχρι σήμερα (2006) έχει κυβερνήσει τη χώρα τα 18 από τα 25 χρόνια. Πόλλά τα έτη, συντριπτικές οι ευθύνες, έτσι;
Πριν το 1981 προφανώς η Ελλάδα διακρινόταν για την διαφάνεια του πολιτικού και εμπορικού της βίου, παρέα με τις σκανδιναβικές χώρες. Το ρουσφέτι και το μπαξίσι είναι έννοιες παραγώγής '80, οπως και οι ταινίες του Γαρδέλη,του Ψάλτη και τις Φίνου. Ο μέγας Μαυρογιαλλούρος (έφαγαν,έφαγαν,έφαγαν) μάλλον Ρουμάνος θα ήταν.

1ο Βραβείο

Δικαιωματικά στον κύριο Αλέκο Αλαβάνο, για τις προτάσεις του για τον περιορισμό της διαφθοράς:

*Διαφάνεια και δημοσιότητα όλων των πράξεων της διοίκησης.

Οποιος τα παίρνει να βγαίνει να το λέει.

*Παρακολούθηση του έργου των ελεγκτικών θεσμών από την αρμόδια επιτροπή της βουλής.

Και ποιος θα ελέγχει την αρμόδια επιτροπή της βουλης; Κάποια επιτροπή της ΕΕ μήπως; Quis custodes ipsos custodiet?

*Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών και θεσμών με πρόσληψη προσωπικού (μόνο στο ΙΚΑ είναι κενές 4.000 οργανικές θέσεις).

Καταπληκτική μέθοδος. Οι επητήδειοι που δωροδοκούν τους ελεγκτές θα αναγκαστούν να αυξήσουν το σχετικό κονδύλι τόσο πολύ, που ίσως το όλο σύστημα καταστεί ασύμφορο. 'Ετσι θα αρχίσουν να πληρώνουν τα πρόστιμα. Λέτε να σταματήσουν και τίς ατασθαλίες;

*Απαγόρευση στην πράξη συμμετοχης στους ελεγκτικούς θεσμούς προσώπων που συνδέονται με εταιρείες που ελέγχονται από τους μηχανισμούς αυτούς.

Ως εδώ ήταν, κύριε βιομήχανε/εφοπλιστή/τραπεζίτη. Ο υπάλληλος σου,το στέλεχος της εταιρίας σου,οι νομικός σου σύμβουλος ή ο συγγενής σου θα πάψει να μετέχει στους μηχανισμούς που ελέγχουν την εταιρία σου. Από εδώ και πέρα είσαι αναγκασμένος να συνεχίζεις να δίνεις "δωράκια" σε ελεγκτές που δεν σχετίζονται με σένα, και να τους προσλαμβάνεις ,βεβαίως βεβαίως μόλις παραιτηθούν ή συνταξιοδοτηθούν.

www.enet.gr , φύλλο 14/9/2006.




Saturday, July 22, 2006

Σαβάνα




Ποιά είναι τα πιο χαρακτηριστικά και φοβερά άγρια ζώα της ελληνικής πανίδας άραγε; Οι έχιδνες των δασών; Οι λύκοι στα βουνά;Ή μήπως οι αρκούδες που σταδιακά επανακάμπτουν; Όχι, καμία σχέση.
Τα πιο αιμοσταγή θηρία ακούν στο όνομα πολιτικό κόστος, έλλειψη κοινής λογικής,ημίμετρο,συνανευθυνότητα. Μάλιστα, το γεγονός ότι τα πλάσματα αυτά ευημερούν στην ελληνική επικράτεια αποδυκνείει περίτρανα ότι η Ελλάδα δεν είναι ζούγκλα. Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Στην αφρικανική σαβάνα, η επιβίωση είναι ένας διαρκής αγώνας, όπως οι περισσότεροι γνωρίζουμε από τα σχετικά ντοκιμαντέρ. Ο νεαρός βούβαλος όσο πορεύεται εντός της αγέλης είναι σχετικά ασφαλής από τα νύχια θηρευτών ,όπως τα λιοντάρια, οι πάνθηρες και οι ύαινες. Αν τυχόν ξεμυτίσει, η μοίρα του είναι προδιαγεγραμμένη. Θα δεχτεί την συντονισμένη επίθεση λεόντων ή κάποιου μοναχικού πάνθηρα από κει που δεν το περιμένει (για παράδειγμα από κάποιο δέντρο). Στις λίγες περιπτώσεις που θα καταφέρει να διαφύγει τον θάνατο ,είτε θα αναγκαστεί να συνεχίσει τη ζωή του σημαδεμένος και ακρωτηριασμένος, είτε σύντομα θα τον ρεύονται οι ύαινες. ΄

Μάλιστα. Δεν είμαστε/γίναμε ζούγκλα όπως κακοηθέστατα πολλοί συμπολίτες μας υποστηρίζουν. Σαβάνα είμαστε. Ο μικρός βούβαλος είναι ο υπουργός με το νομοσχέδιό του. Όσο παίζει εκ του ασφαλούς και μένει στο κοπάδι, η θεσούλα του δεν διατρέχει κάποιον άμεσο κίνδυνο. Αν τυχόν αποφασίσει να ταράξει τα νερά (πράγμα σπάνιο,τι σου είναι το άτιμο το ένστικτο της αυτοσυντήρησης) το όλο σκηνικό αλλάζει. Ο μπαμπούλας του πολιτικού κόστους από τις προτεινόμενες αλλαγές, εγγυάται έναν ωραιότατο πολιτικό θάνατο με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Κλάμα,πομπές ,συγκινημένος Ευαγγελάτος, αμερικανική νεκροφόρα κλπ. Αν παραδόξως ο αγαπητός μας βούβαλος περάσει αυτόν τον σκόπελο ,τον περιμένει η έλλειψη κοινής λογικής. Στην χώρα όπου οι πλατείες έχουν πλάκες και τα πεζοδρόμια δέντρα,έτσι ώστε ούτε αρκετό οξυγόνο να παράγεται (και το καλοκαίρι να ψηνόμαστε), αλλά ούτε και πεζοδρόμια να περπατάμε έχουμε, είναι πολύ κατανοητό το ότι οι καλές ιδέες εκλαμβάνονται ως μπαρούφες. Έιναι βέβαιο ότι σε αυτό το στάδιο ,το πολλά υποσχόμενο νομοσχέδιο έχει ήδη υποβιβαστεί σε ημίμετρο (ακρωτηριασμένος βούβαλος). Την χαριστική βολή ,με μεγάλη χαρά θα δώσουν οι συνυπευθυνοανεύθυνοι, γνωστοί και ως ύαινες, οι οποίες θα καταστήσουν τον νόμο ένα ακόμα κενό γράμμα. Ακριβώς όπως την χρυσή εποχή του Φώσκολου. Γιατί όπως το τρίωρο σαπούνι την εβδομάδα την θέλει την αερολογία του για να γεμίσει η ώρα ,έτσι και τα τριάντα υπουργεία και υφυπουργεία (συν τις νομαρχίες,τους δήμους και τις κοινότητες) ζητούν το γραφειοκρατικό κωλοβάρεμά τους, ή ίδια τους η ύπαρξη εξαρτάται από αυτό. Άλλωστε, ο ασφαλέστερος τρόπος για να επιβιώσει η ελληνική κουλτούρα εις το διηνεκές, είναι να συμπυκνωθούν τα κορυφαία της επιτεύγματα σε έναν φάκελο, ο οποίος θα σταλεί υπηρεσιακά από μια δημόσια υπηρεσία σε μιαν άλλη, ώστε να παραληφθεί από τις επόμενες γενεές. Ως γνωστόν ο χωρόχρονος αποκτά διαφορετική υφή υπό την επίδραση του ελληνικού δημοσίου.